De feilbaarheid van je lichaam
We staan zelden stil bij het goed functioneren van ons lichaam. Als je gezond bent, geen beperkingen hebt en je je goed redt in het leven, besef je nauwelijks wat een zegen dat is. Sterker nog: je vindt het vanzelfsprekend. En je kunt je druk maken over volkomen irrelevante zaken. Zo heb ik het leven lange tijd ervaren. Tot mijn 53e.
Hartstilstand
Tijdens een skivakantie in Oostenrijk werd ik volkomen onverwacht getroffen door een hartstilstand. Dat terwijl ik mijn hele leven heb gesport, nooit heb gerookt, altijd een lage bloeddruk had en mijn cholesterolwaarden normaal waren.
Wie buiten het ziekenhuis een hartstilstand krijgt, heeft slechts een overlevingskans van ongeveer 8 procent. Ik had het geluk dat er mensen in mijn omgeving waren die direct begonnen met reanimeren en dat er snel een AED beschikbaar was. Door de intensieve reanimatie raakten mijn ribben gebroken en werden mijn longen geperforeerd. Dat bleek bijna fataal: mijn longen wilden maar niet op gang komen. Uiteindelijk, na twee weken in coma, begonnen ze weer te functioneren. Het waren spannende en onzekere weken voor mijn familie, vooral omdat lang onduidelijk was in hoeverre ik hersenbeschadiging had opgelopen. Gelukkig viel dat enorm mee. Terug in Nederland volgde nog een openhartoperatie.
En dan kom je weer thuis. De wereld draait door. Voor anderen gaat het leven verder, maar zelf kan je fysiek nog bijna niets. Je bent onzeker en worstelt met de vraag of – en wanneer – een volgende hartstilstand zich zal voordoen. Je bent je ineens pijnlijk bewust van de feilbaarheid van je lichaam. Het lichaam waarop je altijd hebt vertrouwd, heeft je in de steek gelaten. En dat kan opnieuw gebeuren. Je bent hartpatiënt geworden, voor het leven.
Revalidatie
Ik kreeg de kans om te revalideren bij Basalt. Onder begeleiding van ervaren specialisten leerde ik mijn lichaam – en vooral mijn hart – opnieuw te belasten. Dat was spannend, soms ronduit eng, maar ik voelde me in goede handen. Daarnaast kreeg ik psychologische begeleiding. Die gesprekken hielpen mij om mentaal om te gaan met die nieuwe realiteit: de kwetsbaarheid van mijn lichaam. Het meest waardevol vond ik de gesprekken met lotgenoten. Ze boden troost en het besef dat je er niet alleen voor staat. Met één van hen sport ik nog steeds wekelijks met veel plezier bij de Harttrimclub in Delft.
Het heeft mij ongeveer een jaar gekost om zowel fysiek als mentaal te herstellen. Tot mijn grote opluchting is dat goed gelukt. Ik heb, zo voelt het, engeltjes op mijn schouder gehad. Wel heb ik jarenlang last gehouden van vermoeidheid, vooral aan het eind van de dag. Dan is de accu ineens leeg. Ook ben ik sneller emotioneel geraakt. Maar het heeft ook iets positiefs gebracht. Ik heb rust in mijn hoofd gevonden. Ik ben rustiger en kan veel beter relativeren.
Wachtkamergesprekken met de Cliëntenraad
Nu ik op het punt sta met pensioen te gaan, ontstond bij mij de behoefte om iets te doen met mijn ervaringen als hartpatiënt. Zo ben ik op 1 september 2024 lid geworden van de Cliëntenraad van Basalt. De onderwerpen die daar aan bod komen zijn zeer actueel en de inbreng van de Cliëntenraad wordt door de Raad van Bestuur zichtbaar gewaardeerd.
De leden van de Cliëntenraad voeren regelmatig zogenoemde wachtkamergesprekken met patiënten van Basalt. Die gesprekken voegen voor mij veel waarde toe. Het zijn vaak mooie en soms verrassende ontmoetingen, die mij persoonlijk raken en verrijken. Omdat je zelf ook patiënt bent geweest, ontstaat er vrijwel meteen diepgang in het gesprek. Je wordt gezien als een lotgenoot. Met de opbrengst van deze gesprekken proberen we de dienstverlening van Basalt vanuit het cliëntenperspectief te verbeteren. En dat is belangrijker dan ooit, gezien de maatschappelijke ontwikkelingen die op ons afkomen.
Cliëntenraad Basalt
De Cliëntenraad behartigt de belangen van alle patiënten van Basalt. Reageren of contact? Mail de Cliëntenraad via cliëntenraad@basaltrevalidatie.nl
Deel dit bericht:
Terug